Ένα μήνυμα για τον Αλέξη…

Οταν κάποτε η αρμόδια αρχή ήθελε να αναστείλει τη διαπραγμάτευση μιας μετοχής «φούσκας» κατά την περίοδο του “πυρετού” του χρηματιστηρίου, το θέρος του ’99, διέρρευσε μερικά στοιχεία σε μια οικονομική εφημερίδα, που βγήκε με τίτλο «Μετοχές Φούσκες στο χρηματιστήριο» και σαν παράδειγμα ανέφερε τη συγκεκριμένη που είχε αρνητική καθαρή θέση…

Διαζύγιο με τη λογική.

Το τέλος μιας σχέσης είναι πάντοτε  επώδυνο. Σπάνια γίνεται χωρίς ακραίες συγκρούσεις, χωρίς τραύματα. Και αυτό όφειλε να το γνωρίζει η κυβέρνηση, που σήκωσε  από πολύ νωρίς τη σημαία του διαζυγίου με τα μνημόνια και το ΔΝΤ και τώρα πληρώνει τα επίχειρα  της βιασύνης και της επιπολαιότητάς της.

Τα ένοχα κόμματα πρέπει να φύγουν.

Την ώρα που ο Πολ Κρούγκμαν κατηγορεί εκ νέου το Βερολίνο ως αποκλειστικά υπεύθυνο για την καταστροφή που ζει η Ευρωζώνη και που στο Παρίσι διαδηλώνουν χιλιάδες μικρομεσαίοι επιχειρηματίες που βλέπουν τη γη να χάνεται σταδιακά κάτω από τα πόδια τους, η Ελλάδα ζει και πάλι την απόλυτη συμπίεση – η γερμανική μηχανή δεν μετακινείται, όπως αναμενόταν, ούτε χιλιοστό κι ας ωθεί τα πράγματα στην καταστροφή.

Οι εκλογές ως υπεκφυγή και άλλοθι.

Η παράδοση σε αυτήν τη χώρα θέλει την επομένη κάθε εκλογικής αναμέτρησης να ξεκινά η συζήτηση για το πότε θα... γίνουν εκλογές. Η συνήθεια αυτή δεν δείχνει να μας εγκαταλείπει ούτε στις πιο δύσκολες στιγμές, λες και οι αλλεπάλληλες αναμετρήσεις μπορούν να λύσουν ως διά μαγείας τα προβλήματα του τόπου. Είναι κάτι σαν ξόρκι διά πάσαν νόσον, που για κάποιο ανεξήγητο λόγο επικαλούνται με φανατισμό τα κόμματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Το «κοινωνικό κενό»

Η διαπραγμάτευση με την τρόικα επικεντρώνεται στη διαφωνία περί «δημοσιονομικού κενού» τον επόμενο χρόνο και στο εάν θα απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα για να καλυφθεί η «τρύπα» που προβλέπουν οι δανειστές.

Οι άνθρωποι δεν είναι σύμβολα

Είναι κοινός τόπος πως στο σωφρονιστικό μας σύστημα οι ασθένειες του ελληνικού Δημοσίου εκδηλώνονται στην πιο βίαιη μορφή τους. Η αδιαφορία της διοίκησης απέναντι στον πολίτη, και χρησιμοποιώ τη λέξη «αδιαφορία» για να μην πω «έχθρα» ή «μίσος», όταν αυτός ο πολίτης είναι εντελώς ανίσχυρος, όπως είναι ο κρατούμενος, εμφανίζεται στην πιο ακραία της μορφή αφού συνοδεύεται και από την ηθική του απαξίωση. 

Καλύτερα στην ανεργία παρά στη δημοσιοϋπαλληλία!

Ενα καταρχήν παράδοξο σημειώθηκε στην τελευταία προκήρυξη του ΑΣΕΠ, όπου τελικά υπέβαλαν δικαιολογητικά για πρόσληψη λιγότεροι από τις θέσεις που προκηρύχθηκαν!

Μπορεί η ανεργία στην Ελλάδα να μετράται σε εκατοντάδες χιλιάδες, αλλά αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι θα γίνουν περιζήτητες οι θέσεις στο Δημόσιο.