ΣΥΡΙΖΑ: Πορεία χωρίς τεχνολογική και αναπτυξιακή εστίαση

Οι «αποκαλύψεις» σχετικά με το «κρυφό» σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ ανατάραξαν ξαφνικά τα πολιτικά ρεύματα και έδωσαν λαβή για πληθώρα σχολίων. Μέχρι και ο Αντώνης Σαμαράς έκανε για το θέμα έκτακτες δηλώσεις. Αλλά ήταν, πράγματι, κρυμμένο ένα καταχθόνιο πρόγραμμα που βγήκε ξαφνικά στην επιφάνεια; Όχι, κατα τη γνώμη μου.

Η συνέχεια του κράτους

Με τόσα που μας έχουν βρει («Norman Atlantic», πρόωρες εκλογές και δεν συμμαζεύεται), πού να δώσεις σημασία στο γεγονός ότι, μόλις την περασμένη Δευτέρα, ο ΕΔΣΝΑ, κατόπιν σχετικής εισήγησης της Ρένας Δούρου, ακύρωσε τον διαγωνισμό για την κατασκευή στην Αττική τεσσάρων ΟΕΔΑ με ΣΔΙΤ, επειδή η κατασκευή τους θα ήταν ασύμβατη με την αναθεώρηση του ΠΕΣΔΑ.

Μην τους μιλάτε, αφήστε τους μόνους τους...

Υπάρχει ή θα έπρεπε να υπάρχει ένας άγραφος κανόνας που λέει πως «δεν χτυπάμε κάποιον που είναι πεσμένος». Σίγουρα η πολιτική δεν είναι χώρος που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος τέτοιοι κανόνες, αλλά θα έπρεπε.

Αξιοπρέπεια ή εξευτελισμός;

Το δίλημμα του τίτλου θα τεθεί με την είσοδο του 2015 -και κατά τούτο αποκτά συμβολική σημασία- για τουλάχιστον δύο πρόσωπα της εγχώριας πολιτικής σκηνής: τον Φώτη Κουβέλη και τον Γιώργο Παπανδρέου. Οι περιπτώσεις διαφέρουν, αλλά έχουν και κοινά σημεία.

Δημιουργική, χαρούμενη, και γεμάτη υγεία χρονιά.

Μπορούμε και μόνοι μας

Στις εκλογές που έγιναν πριν δυόμιση χρόνια, το διακύβευμα ήταν η παραμονή της χώρας στο ευρώ και την ευρωπαϊκή οικογένεια. Μοιάζει να είναι πάλι το ίδιο, τουλάχιστον επιφανειακά.

Tα συμπλέγματα των δραχμολάγνων

Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, οι περισσότεροι Έλληνες επιθυμούν να παραμείνουμε στο ευρώ. Βέβαια, η πλειοψηφία αυτών θεωρεί ότι η παραμονή μας θα συνοδεύεται και από μια «τρυφερή» κηδεμονία των εταίρων οι οποίοι οφείλουν να είναι πάντα πρόσχαροι και γαλαντόμοι μαζί μας. Τελικά, μόνο μια πολύ μικρή μειοψηφία οραματίζεται ένα εθνικό σύστημα διακυβέρνησης ενταγμένο με όλες του τις υποχρεώσεις, στο ευρωπαϊκό.