Η ελληνική
οικονομία, επενδύοντας τα δανεικά στην κατανάλωση (μέσω των «διεθνώς μη
εμπορεύσιμων»), δηλαδή ξαναστέλνοντας στο εξωτερικό για εισαγωγές κυρίως μη
κεφαλαιουχικών αγαθών, αντί να συσσωρεύει «αποθέματα» με παραγωγικές
επενδύσεις, δεν ήταν δυνατόν να δημιουργεί εισόδημα για να εξυπηρετεί τα
δάνεια.
Αν η αξιοπρέπεια είναι κάτι που κατακτάται με «μαγκιές»,
«τσαμπουκάδες», αντισυμβατικές επιδείξεις και διάφορες άλλες «προοδευτικές»
συμπεριφορές, τότε κάποιοι συμπατριώτες μας –αυτοί που υπέγραψαν ένα κείμενο διαμαρτυρίας και
θυμού για προσβολή της χώρας μας– θα πρέπει να είναι αναξιοπρεπείς.






